Saint-John Perse

Tumatan Wikipidia basa Banjar, insiklupidia bibas
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian
Saint-John Perse

Saint-John Perse (ranak 1887 di Pulau Guadeloupe; habis umur 1975 di Prancis) marupakan saikung diplomat wan panulis Prancis nang manarima Penghargaan Nobel Sastra.

Biografi[babak | babak asal mulanya]

Ranak lawan ngaran Alexis Léger di pulau Guadeloupe haratan tanggal 31 Mei 1887. Kaluarganya baalaih ka Prancis ka kota Pau pas tahun 1899; Alexis mamasuki Universitas Bourdeaux wan manarima baccalaureat pas tahun 1904. Di Paris tatamu lawan François Jammes wan Paul Claudel, manarbitakan karya panambayan, Elogia, ditulis pas tahun 1911; imbah tahun barikutnya inya manerjamahakan Robinson Crusoe. Inya manjabat sabagai sekretaris di KeduBes Prancis di Beijing, Tiongkok pas tahun 1916; pas tahun 1924, ulih Aristide Briand inya diangkat sabagai asistennya, lalu manarbitakan karya sastra epik Anabasin lawan ngaran Saint-John Perse panambayannya. Pas masa Perang Dunia II, inya masih dalam kadudukan sabagai sekjen di DepLu. Haratan tahun 1960 ia menerima Nobel Sastra. Haratan tanggal 20 September 1975 inya habis umur di departemen Var, wan dikuburakan di kota Giens.

Opera[babak | babak asal mulanya]

  • Images à Crusoé (dengan nama Saintléger Léger, 1909)
  • Pour fêter une enfance (dengan nama Saintléger Léger, 1910)
  • Éloges (dengan nama Saintléger Léger, 1911)
  • Anabase (1924)
  • Amitié du prince (1924)
  • Exil (1942)
  • Pluies (1943)
  • Poème à l'étrangère (1943)
  • Neiges (1944)
  • Vents (1946)
  • Amers (1957)
  • Chronique (1960)
  • Poésie (1961)
  • Oiseaux (1963)
  • Chant pour un équinoxe (1971)
  • Nocturne (1973)
  • Sécheresse (1974)

Bibliografi[babak | babak asal mulanya]

  • Œuvre poétique, 2 jilid. Paris 1960.
  • Œuvres complètes ("Bibliothèque de la Pléiade"). Paris 1972; diedit kembali 1982.
  • Alain Bosquet, Saint-John Perse, 1959
  • Pierre Guerre, Portrait de Saint-John Perse, 1989
  • Joëlle Gardes-Tamine, Saint-John Perse, les rivages de l'exil, 2006
  • Arthur Knodel, Saint-John Perse: a study of his poetry, Edimburgi 1966
  • Roger Caillois, Poétique de Saint-John Perse, 1972
  • Henriette Levillain, Le rituel poétique de Saint-John Perse, 1977
  • Colette Camelin, Eclats des contraires: la poétique de Saint-John Perse, 1998
  • Colette Camelin, La rhétorique profonde de Saint-John Perse, 2002
  • Françoise E. E. Henry, Saint-Léger Léger traducteur de Pindare, 1986.

Pranala luar[babak | babak asal mulanya]