Gedung Nasional Samarinda
Gedung Nasional Samarinda ialah sabuting bangunan barsajarah nang baandak di Jalan Panglima Batur, Kuta Samarinda, Kalimantan Timur. Digawi baimbaian ulih buhan masyarakat matan tahun 1947 di era Revolusi Fisik, gedung ngini baisi nilai historis nang tinggi sebagai pusat koordinasi perjuangan kemerdekaan di Samarinda wan suah didatangi ulih Prisiden Soekarno. Imbah marasani masa kada tagaduh bapuluhan tahun, gedung ngini diulah baasa matan pamulaan 2020-an wan wahini digunakan pulang gasan pusat kegiatan masyarakat.[1]
Sajarah
[babak | babak asal-mulanya]Gedung Nasional diulah rahatan piriudi nang dipinandui sawagai "Revolusi Fisik" gasan manahan akan kamardikaan Indunisia. Pambangunannya dimulai ulih buhan pajuang wan pawadahan di Samarinda nang mamarluakan sabuting wadah gasan bakumpulan, manyatuakan, wan maatur langkah-langkah parjuangan.
Pamulaan, bangunan ngini diulah rahatan kundisi nang sadarhana banar, lawan dinding taulah dari papan nang disusun sirih, sebagian hatap mamakai daun rumbia (kajang), wan lantai nang masih baalas tanah. Matan 20 Mai 1948, pas lawan peringatan 40 tahun Kabangkitan Nasiunal, Front Nasional maulu akan paandakan batu paawalan Tugu Nasional di halaman bangunan ngitu.
Gasan mambagusi pambangunan, sabuting pasar malam amal diulah di halaman gedung rahatan akhir tahun 1949 gasan manyambut pangakuan kadaulatan Indunisia. Samua kauntungan lewat acara ngitu dibarikan gasan manuntungkan pambangunan Gedung Nasional.
Salah sabuting kajadian barsajarah nang paling utama ialah panjingukan partama Prisiden Sukarno ke Kalimantan Timur matan bulan Siptimbir 1950, nang di mana sidin baistilah gasan datang ke gedung ngini. Matan tahun 1973, kagunaan bangunan ngini suah baubah jadi layar tancap.
Jujuhutan
[babak | babak asal-mulanya]- ↑ Kaltim, Koran (2018-02-04). "Ada Jejak Sukarno, Aset Sejarah itu Terlupakan, Gedung Nasional Kini Rimbun oleh Rerumputan". Korankaltim.com (dalam bahasa In). Diakses tanggal 2025-09-07.